Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 kwietnia 2019 roku

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Joanna Polikowska

Protokolant Agnieszka Litkowska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 27 lutego 2019 roku, 15 marca 2019 roku, 5 kwietnia 2019 r.

sprawy G. N. (1)

syna A. i A. zd. R.

ur. (...) w J.

obwinionego o to, że:

w dniu 21 października 2018 roku około godziny 16:05 w J. na ulicy (...) w związku z wyborami, w okresie od zakończenia kampanii wyborczej do zakończenia głosowania prowadził agitację wyborczą w ten sposób, że kierował na drodze publicznej pojazdem marki N. (...) o nr rej. (...), który to pojazd na tylnej szybie w prawej jej części posiadł wyeksponowany plakat wyborczy kandydata na Prezydenta Miasta J., tj. G. N. (2);

tj. o wykroczenie z art. 498 Kodeksu wyborczego

I.  uznaje obwinionego G. N. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 498 ustawy z dnia 05 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy i za to na podstawie art. 498 ustawy z dnia 05 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy wymierza mu karę grzywny w wysokości 1.500 (tysiąca pięciuset) złotych,

II.  na podstawie art. 119 § 1 k.p.o.w. w zw. z § 2 i § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia zasądza od obwinionego G. N. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych wymierza mu opłatę w wysokości 150 zł.

Sygn. akt II W 1678/18

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 21 października 2018 r. około godz. 16.05 na ul. (...) obwiniony G. N. (1) w związku z wyborami, w okresie od zakończenia kampanii wyborczej do zakończenia głosowania, prowadził agitację wyborczą w ten sposób, że kierował na drodze publicznej pojazdem marki N. (...) o nr rej. (...), który to pojazd na tylnej szybie w prawej jej części posiadał wyeksponowany plakat wyborczy kandydata na Prezydenta Miasta J., tj. G. N. (1).

Dowód:

- zeznania świadka D. C. k.9-10, 41,

- zeznania świadka J. C. k. 67-68,

- wyjaśnienia obwinionego G. N. (1) k. 13-14, 40, 53,

- wydruk zdjęcia k. 7,

- kserokopia notatnika służbowego D. C. k. 30-31,

- kserokopia notatnika służbowego J. C. k. 29,

- nagranie na płycie CD k. 48,

Obwiniony G. N. (1) ma 58 lat, z zawodu jest socjologiem, nie pozostaje w zatrudnieniu, pozostaje na utrzymaniu żony i teściowej, posiada wartościowy majątek - jest współwłaścicielem 1/3 domu przy ul. (...) w J..

Dowód:

- dane osobo-poznawcze obwinionego G. N. (1) k. 13-14, 36,

Obwiniony G. N. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W wyjaśnieniach złożonych w toku postępowania wyjaśniającego zaprzeczył, aby dnia 21 października 2018 r. prowadził agitację wyborczą. Wskazał, iż jechał wtedy z psem do parku na spacer. Na tylnej szybie samochodu, którym jechał była przyklejona mikroulotka informacyjna dotycząca wyborów samorządowych. Został zatrzymany do kontroli przez samochód policyjny na ul. (...). Po wyjaśnieniu faktu, iż jest to zwykła nieświadomość – bowiem nie była to forma reklamy, tylko kurs z naklejoną tydzień wcześniej ulotką, pouczono go o konieczności zdjęcia ulotki lub nie poruszania się samochodem bowiem w przeciwnym razie popełni wykroczenie. Dostosował się do pouczenia i zdjął ulotkę. Podziękował funkcjonariuszom Policji i pojechał z psem na spacer.

Na rozprawie nadto obwiniony wyjaśnił, iż kandydował na Prezydenta Miasta J.. We wcześniejszych wyborach wiele razy kandydował na radnego oraz na Prezydenta Miasta J.. Podczas kontroli wskazał funkcjonariuszom Policji, iż ulotkę formatu kartki A4 nakleił dwa tygodnie wcześniej. Jeden z policjantów zasięgnął telefonicznie informacji. Stwierdził, „ma pan szczęście, upominam pana, proszę zdjąć tę naklejkę i pouczam, że w przypadku kolejnego zatrzymania dzisiaj i stwierdzenia faktu istnienia tej naklejki na szybie, poniesie pan surowsze sankcje”. Nie został sporządzony żaden protokół. Upomnienie i pouczenie policjant uznał za wystarczające. Następnie obwiniony wyjaśnił, iż być może to zdarzenie mieści się w kryteriach naruszenia ciszy wyborczej. Nie było to działanie umyślne. Nie poruszał się koło lokali wyborczych. Kolejny raz wskazał, iż został pouczony przez funkcjonariusza Policji, co uniemożliwia występowanie z wnioskiem o ukaranie. Sprawa jest bezprzedmiotowa.

Walor wiarygodności Sąd przydał wyjaśnieniom obwinionego G. N. (1) w zakresie w jakim przyznawał on, iż w dniu 21 października 2018 r. poruszał się samochodem, na którego szybie znajdował się plakat wyborczy, jadąc ul. (...) oraz iż został zatrzymany do kontroli drogowej przez patrol Policji. Wyjaśnienia obwinionego w tym zakresie znajdują bowiem odzwierciedlenie w zeznaniach świadków D. C. oraz J. C. – funkcjonariuszy Policji, którzy dokonali zatrzymania obwinionego do kontroli drogowej. Z zeznań wskazanych świadków wynika, iż zatrzymali oni obwinionego do kontroli drogowej z uwagi na kierowanie przez niego samochodem, który na tylnej szybie posiadał plakat wyborczy. Zeznania wskazanych świadków korespondowały także z treścią rozmów telefonicznych, jakie zostały wykonane przez funkcjonariusza Policji w czasie podjętej interwencji, zapisanych na nadesłanej przez Komendę Miejską Policji w J. płycie CD. Treść wykonanych rozmów telefonicznych wskazuje na przedmiot podjętej przez funkcjonariuszy Policji interwencji. Sąd przydał walor wiarygodności zeznaniom świadków D. C. i J. C.. Wskazani świadkowie są funkcjonariuszami Policji, osobami obcymi dla obwinionego, dokonali zatrzymania G. N. (1) w ramach swoich obowiązków służbowych. Brak było w przedmiotowej sprawie jakichkolwiek okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonych przez nich zeznań.

Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom obwinionego G. N. (1) w zakresie w jakim wskazywał on, iż w wyniku podjętej interwencji został on ukarany za popełnione wykroczenie pouczeniem przez funkcjonariusza Policji. Wyjaśnienia obwinionego w tym zakresie stoją w oczywistej sprzeczności z treścią złożonych na tę okoliczność zeznań świadków J. C. i D. C.. Wskazani świadkowie kategorycznie zaprzeczyli, aby podczas kontroli drogowej zastosowali wobec obwinionego środek oddziaływania wychowawczego w postaci pouczenia. Zastosowanie przez funkcjonariuszy Policji pouczenia obwinionego nie wynika także z zapisów w ich notatnikach służbowych oraz dokumentu sporządzonego w związku z podjętą interwencją w postaci notatki urzędowej. Gdyby funkcjonariusze Policji zastosowali wobec obwinionego środek oddziaływania wychowawczego w postaci pouczenia, znalazłoby to odzwierciedlenie we wskazanych dokumentach.

Walor wiarygodności Sąd przydał pozostałym dowodom z dokumentów zgromadzonym w niemniejszej sprawie. Brak było bowiem jakichkolwiek okoliczności, które nakazywałaby poddać je w wątpliwość.

Obwiniony G. N. (1) swoim zachowaniem zrealizował znamiona wykroczenia z art. 498 kodeksu wyborczego. Obwiniony bowiem w dniu 21 października 2018 r. około godz. 16.05 na ul. (...) w związku z wyborami, w okresie od zakończenia kampanii wyborczej do zakończenia głosowania, prowadził agitację wyborczą w ten sposób, że kierował na drodze publicznej pojazdem marki N. (...) o nr rej. (...), który to pojazd na tylnej szybie, w prawej jej części posiadał wyeksponowany plakat wyborczy kandydata na Prezydenta Miasta J., tj. G. N. (1).

Artykuł 498 kodeksu wyborczego penalizuje prowadzenie w związku z wyborami agitacji wyborczej w okresie od zakończenia kampanii wyborczej aż do zakończenia głosowania, czyli w okresie tzw. ciszy wyborczej. Zgodnie z art. 107 § 1 kodeksu wyborczego w dniu głosowania oraz na 24 godziny przed tym dniem prowadzenie agitacji wyborczej, w tym zwoływanie zgromadzeń, organizowanie pochodów i manifestacji, wygłaszanie przemówień oraz rozpowszechnianie materiałów wyborczych jest zabronione. Nie ulega wątpliwości Sądu, iż w okresie ciszy wyborczej nie ma obowiązku usuwania z ulic lub z sieci wcześniej wywieszonych lub zamieszczonych plakatów. Nie można jedynie dokonywać w nich żadnej modyfikacji. Pojazdy zaopatrzone w plakaty wyborcze powinny zaparkować na okres ciszy wyborczej i nie powinny się w tym czasie przemieszczać. Wtedy to będzie można im przypisać walor reklamy statycznej. Obwiniony G. N. (1) zaś w dniu 21 października 2018 r. poruszał się samochodem, na którego szybie znajdował się jego plakat wyborczy, jako kandydata na Prezydenta Miasta J.. W tym stanie rzeczy jego plakat wyborczy nie miał waloru reklamy statycznej. Stanowił agitację wyborczą.

Działanie obwinionego było świadome. Nie zachodziły w przedmiotowej sprawie jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby wpływać na umniejszenie winy obwinionego. G. N. (1), jak wyjaśnił, wcześniej wiele razy kandydował na radnego Miasta J. oraz na Prezydenta Miasta J.. Niewątpliwie miał on wiedzę nie tylko o obowiązującej w Polsce ciszy wyborczej, ale także o zakazie prowadzenia agitacji wyborczej w okresie ciszy wyborczej. Wiedzę taką można uznać za powszechną. Informacje na ten temat w okresie ciszy wyborczej przekazywane są we wszystkich programach informacyjnych zarówno radiowych jak i telewizyjnych.

Stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez obwinionego wykroczenia nie jest znaczny. Obwiniony, poruszając się samochodem, na którego szybie znajdował się plakat wyborczy jego osoby, jako kandydata na Prezydenta J., chciał wpłynąć na podjęcie decyzji wyborczej przez wszystkie osoby, które mijał jadąc samochodem, aby oddały na niego swój głos w wyborach. Plakat wyborczy znajdujący się na tylnej szybie samochodu którym kierował obwiniony był takiej wielkości, iż bez trudu można było zauważyć, którego kandydata on dotyczy.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 1.500 zł. Sąd uznał, że grzywna w takim wymiarze stanowić będzie dla obwinionego odczuwalną dolegliwość, która powinna powstrzymać go przed naruszaniem prawa w przyszłości i spowodować w nim przekonanie, że naruszanie prawa nie pozostanie bez reakcji. Jednocześnie w wymiarze ogólnospołecznym kara ta powinna spowodować przekonanie o nieuchronności kary i uczynić zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości.

Na podstawie art. 119 § 1 k.p.o.w. w zw. z § 2 i § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.12.2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia Sąd zasądził od obwinionego G. N. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych wymierzył mu opłatę w wysokości 150 zł. Obwiniony z zawodu jest socjologiem. Nie pozostaje wprawdzie w zatrudnieniu, nie wskazał jednakże na jakiekolwiek okoliczności uniemożliwiające mu podjęcie pracy zarobkowej, posiada wartościowy majątek - jest współwłaścicielem 1/3 domu przy ul. (...) w J.. Mając wyuczony zawód obwiniony ma możliwości zarobkowe, posiada wartościowy majątek. Pozwala to na przyjęcie, iż jest on w stanie ponieść koszty postępowania w niniejszej sprawie.